Uitgaande links zijn links op jouw website die naar een andere website verwijzen. Ze zijn het spiegelbeeld van backlinks: die komen binnen, uitgaande links gaan eruit.

Waarom je ze zou plaatsen

Veel ondernemers zijn er bang voor. De redenering is dat je bezoekers wegstuurt en autoriteit weggeeft. In de praktijk werkt het andersom. Een pagina die een bewering onderbouwt met een verwijzing naar de bron is geloofwaardiger dan een pagina die alles zomaar beweert. Google beoordeelt content mede op betrouwbaarheid, en een goed onderbouwde pagina scoort daar beter op.

Ook geef je Google context. Link je vanuit een artikel over energiebelasting naar de Belastingdienst en naar het Nibud, dan is voor een zoekmachine meteen duidelijk over welk onderwerp je pagina gaat.

Voorbeeld: een boekhouder schrijft over de kleineondernemersregeling en verwijst naar de officiële pagina van de Belastingdienst voor de actuele drempelbedragen. Dat kost hem geen enkele klant. Het maakt zijn stuk juist bruikbaar, en het spaart hem het risico dat hij een verouderd bedrag noemt.

Follow, nofollow en sponsored

Standaard geeft een link een deel van je autoriteit door aan de bestemming. Wil je dat niet, dan geef je de link een attribuut mee:

• rel=”nofollow” voor links die je niet wilt onderschrijven, zoals links in reacties van bezoekers.
• rel=”sponsored” voor betaalde links en affiliate-links. Dit is geen advies maar een regel: betaalde links zonder dit attribuut zijn in strijd met het beleid van Google.
• rel=”ugc” voor door gebruikers geplaatste inhoud.

Wat je moet vermijden

Link niet naar dode pagina’s. Websites verdwijnen en artikelen verhuizen; een link naar een 404 is een slechte ervaring voor de bezoeker. Controleer je uitgaande links een keer per jaar met een crawler.

Strooi ook niet. Vijftien uitgaande links in een artikel van 600 woorden leest als een linkfarm. Link alleen als de bron echt iets toevoegt, en zet externe links open in een nieuw tabblad zodat je bezoeker jouw pagina niet kwijtraakt.

Tot slot: link naar bronnen die er iets toe doen. Een verwijzing naar een willekeurig blog met een gekopieerd verhaal helpt niemand. Een verwijzing naar de instantie, het onderzoek of de fabrikant zelf wel.

Interne concurrentie ontstaat wanneer meerdere pagina’s van dezelfde website op hetzelfde zoekwoord en dezelfde zoekintentie mikken. Ze concurreren dan niet met andere bedrijven, maar met elkaar. De term keyword-kannibalisatie wordt hier vaak voor gebruikt.

Wat er dan gebeurt

Google kiest per zoekopdracht meestal één pagina per website. Heb je er drie die hetzelfde onderwerp behandelen, dan moet Google kiezen. Die keuze wisselt, want geen van de drie is duidelijk de beste. Het gevolg: je positie schommelt, links naar het onderwerp raken verspreid over drie adressen en geen enkele pagina bouwt genoeg gewicht op om echt hoog te komen.

Je verliest dus niet zomaar wat rangschikking. Je verdeelt je eigen kracht over drie zwakke pagina’s, waar je er één sterke had kunnen hebben.

Hoe je het herkent

De snelste controle kost een minuut. Typ in Google: site:jouwdomein.nl zoekwoord. Zie je meerdere pagina’s terug die duidelijk hetzelfde beloven, dan heb je een kandidaat.

Beter is Google Search Console. Open het prestatierapport, filter op een zoekopdracht en bekijk het tabblad Pagina’s. Krijgen twee of meer URL’s vertoningen op dezelfde zoekopdracht, dan is dat het probleem in cijfers.

Een praktijkvoorbeeld: een aannemer had een dienstenpagina “dakkapel plaatsen”, een blog “dakkapel plaatsen: waar moet je op letten” en een projectpagina “dakkapel Kralingen”. De eerste twee vochten om precies dezelfde zoekvraag en wisselden elke week van positie tussen 8 en 14.

Wat je eraan doet

• Samenvoegen. Neem de sterkste pagina, verwerk het bruikbare uit de andere erin en zet daar een 301-redirect naartoe. Dit is meestal de beste oplossing.
• Herpositioneren. Behandelen de pagina’s toch verschillende vragen, maak dat dan expliciet in titel, kop en inhoud. Een prijzenpagina en een uitlegpagina mogen naast elkaar bestaan, mits ze duidelijk verschillen.
• Interne links sturen. Laat alle interne links met die ankertekst naar de pagina wijzen die je wilt laten winnen.

De onderliggende oorzaak is bijna altijd hetzelfde: er is nooit vastgelegd welk zoekwoord bij welke pagina hoort. Leg dat vast in een simpel overzicht, één regel per pagina, en het probleem komt niet terug. Wij nemen dit standaard mee in onze aanpak.

Semrush is een allesomvattend online marketingpakket waarmee je zoekwoorden onderzoekt, concurrenten volgt, backlinks analyseert, technische fouten opspoort en posities bijhoudt. Het is samen met Ahrefs de tool die je in vrijwel elk SEO-team tegenkomt.

Wat je ermee doet

• Domain Overview. Voer een domein in en je ziet geschat organisch verkeer, op welke zoekwoorden het scoort en hoe dat zich over de tijd ontwikkelt. Ook van je concurrenten.
• Keyword Magic Tool. Bouwt uit één zaadwoord een boom met duizenden verwante zoektermen, gegroepeerd op onderwerp en vraagvorm.
• Keyword Gap. Zet jouw domein naast drie concurrenten en toont op welke termen zij wel scoren en jij niet. Dit is voor veel bedrijven het nuttigste scherm van de hele tool.
• Site Audit. Crawlt je site en geeft technische fouten terug: kapotte links, ontbrekende titels, trage pagina’s, redirect-ketens.
• Backlink Analytics. Laat zien wie naar jou linkt en naar je concurrenten.

Een concreet gebruik

Stel, een groothandel wil weten waarom een kleinere concurrent meer verkeer trekt. Met Keyword Gap zet je beide domeinen naast elkaar. Daar rolt bijvoorbeeld uit dat de concurrent scoort op tientallen productvragen (“wat is het verschil tussen X en Y”, “welke maat heb ik nodig”) waar de groothandel niets over heeft staan. Dat is geen mening, dat is een lijst met werk voor de komende maanden.

Waar je op moet letten

De cijfers zijn schattingen. Het “geschatte organische verkeer” van een domein is afgeleid uit posities en volumemodellen en kan er factoren naast zitten. Gebruik het om domeinen met elkaar te vergelijken, niet als absolute waarheid. Voor je eigen site geldt: Google Search Console is de bron, Semrush is de verkenner.

Let ook op de kosten. Semrush is een van de duurdere pakketten en werkt met limieten per gebruiker. Voor een enkele website is dat lastig terug te verdienen; het is een tool voor wie er structureel mee werkt.

En de belangrijkste valkuil: de Site Audit geeft je een score. Die score najagen tot 100 is verspilde tijd. Los de fouten op die bezoekers of Google echt raken en negeer de rest. Wij zetten de tool in binnen onze SEO-pakketten, zodat je er zelf geen abonnement voor nodig hebt.

De Speed Index is een prestatiemeting in Lighthouse die aangeeft hoe snel de zichtbare inhoud van een pagina wordt opgebouwd. Niet wanneer de pagina klaar is, maar hoe snel er iets te zien is: een pagina die stapsgewijs vult, scoort beter dan een pagina die drie seconden wit blijft en dan in één klap verschijnt.

Hoe de meting werkt

Lighthouse maakt tijdens het laden een filmstrook van de pagina, frame voor frame. Per frame berekent het welk percentage van het uiteindelijke beeld al zichtbaar is. Die percentages worden over de tijd bij elkaar opgeteld. Hoe eerder het beeld compleet is, hoe lager de score, en lager is beter. De score wordt uitgedrukt in seconden.

Als richtlijn hanteert Lighthouse: onder de 3,4 seconden is goed, tussen 3,4 en 5,8 seconden vraagt om aandacht, daarboven is het traag.

Wat de score beïnvloedt

• Render-blokkerende bronnen. CSS en JavaScript in de kop van de pagina die eerst volledig geladen moeten zijn voordat de browser iets mag tekenen.
• Trage serverreactie. Als de server er een seconde over doet om het HTML-document te leveren, begint alles een seconde later.
• Zware afbeeldingen boven de vouw. Een hero-afbeelding van 2 MB houdt het hele beeld tegen.
• Webfonts. Tekst die pas verschijnt als het lettertype geladen is, laat de pagina langer leeg ogen.

Voorbeeld: een WordPress-site laadde vijf verschillende lettertypebestanden en een carrousel-script in de header. De inhoud stond klaar, maar de browser mocht niets tekenen. Door de fonts vooraf te laden met een tekstweergave die niet wacht, en het carrousel-script uit te stellen tot na het eerste beeld, ging de Speed Index van 6,1 naar 2,8 seconden. Aan de inhoud van de pagina veranderde niets.

Hoe je het interpreteert

De Speed Index is een labtest: Lighthouse simuleert een apparaat en een verbinding. Dat is nuttig om te vergelijken en te verbeteren, maar het is niet wat je bezoekers meemaken. De cijfers die Google gebruikt voor rangschikking komen uit veldgegevens van echte gebruikers (de Core Web Vitals) en staan in Google Search Console.

Gebruik de Speed Index dus om te zien welke knoppen je kunt omzetten, en kijk daarna in de veldgegevens of het effect had. Een score van 100 in Lighthouse betekent niets als je bezoekers op mobiel nog steeds drie seconden naar een leeg scherm kijken.

Een SEO-marketeer zorgt dat een website beter gevonden wordt in zoekmachines en dat het verkeer dat daaruit komt ook iets oplevert. Het is een vak dat balanceert tussen techniek, taal en analyse, en dat zich in de praktijk zelden beperkt tot één van die drie.

De taken op een rij

• Zoekwoordonderzoek. Uitzoeken waar de doelgroep écht op zoekt en welke van die zoekvragen commercieel iets waard zijn.
• Content. Bepalen welke pagina’s er moeten komen, hoe ze zijn opgebouwd en wat erin moet staan. Vaak ook zelf schrijven of een tekstschrijver aansturen.
• Techniek. Laadsnelheid, indexering, sitemaps, gestructureerde data, redirects. Niet alles zelf bouwen, maar wel precies kunnen aangeven wat de ontwikkelaar moet doen.
• Autoriteit. Zorgen dat andere websites naar de site verwijzen, via samenwerkingen, publicaties en inhoud die het waard is om naar te linken.
• Meten en rapporteren. In Google Search Console en Analytics volgen wat werkt, en dat vertalen naar een besluit voor de volgende maand.

Hoe een werkweek er echt uitziet

Veel minder glamoureus dan de vacatureteksten doen vermoeden. Een groot deel van de tijd gaat op aan uitzoekwerk: waarom is het verkeer op deze categoriepagina in twee weken gehalveerd? Was het een Google-update, een technische wijziging van de webbouwer, of gewoon seizoen?

Concreet voorbeeld: een webshop verloor plots de helft van zijn productpagina’s uit de index. De oorzaak bleek een filter waarmee duizenden vrijwel identieke URL’s ontstonden, waardoor de crawler zijn tijd verspilde aan varianten in plaats van echte producten. De oplossing zat niet in content en niet in links, maar in een regel in het robots-bestand en een canonieke verwijzing. Dat soort werk is het vak.

Wat een goede SEO-marketeer onderscheidt

Nieuwsgierigheid en het vermogen om nee te zeggen. Er is altijd een lijstje met vijftig mogelijke acties; het vak zit in kunnen bepalen welke drie er dit kwartaal toe doen. Daarnaast: kunnen uitleggen. Een SEO-marketeer die zijn keuzes niet in gewone taal aan een directeur kan verantwoorden, krijgt zijn plannen nooit uitgevoerd.

Zoek je iemand die dit voor je bedrijf doet, kijk dan bij SEO specialist Rotterdam of overweeg om het SEO-werk uit te besteden.

Google Tag Manager (GTM) is een gratis systeem waarmee je scripts en meetcodes op je website beheert zonder telkens de code van de site aan te passen. Je plaatst eenmalig één container-script en voegt daarna via een webinterface tags toe: Google Analytics, advertentiepixels, conversiemetingen.

Wat GTM voor SEO betekent

Op zichzelf is GTM geen SEO-tool. Het verbetert je posities niet. Waar het wel bij helpt, is meten: zonder betrouwbare meting weet je niet welke pagina’s aanvragen opleveren en welke alleen bezoekers trekken. Denk aan het meten van klikken op je telefoonnummer, verzonden formulieren, downloads van een brochure of hoe ver iemand doorscrolt op een lange dienstenpagina.

Die gegevens bepalen je SEO-keuzes. Een blog met 2.000 bezoekers per maand en nul contactmomenten is minder waard dan een dienstenpagina met 150 bezoekers en tien aanvragen. Zonder GTM-metingen weet je dat niet en stuur je op verkeer in plaats van op omzet.

De valkuilen

• Snelheid. Elke tag die je toevoegt is een script dat mee moet laden. Sites waar in de loop der jaren twintig tags zijn opgestapeld, zijn traag geworden zonder dat iemand het merkte. Ruim minstens jaarlijks op wat niet meer gebruikt wordt.
• Inhoud injecteren. Het kan technisch: met GTM een titel, canonical of stuk tekst in de pagina schrijven. Doe het niet. Het is fragiel, het is onzichtbaar voor wie later de site beheert, en Google moet dan eerst JavaScript uitvoeren voordat hij het ziet. Zet SEO-elementen in de broncode, waar ze horen.
• Consent. Zonder toestemming van de bezoeker mag je geen trackingcookies plaatsen. GTM moet die toestemming afwachten. Doe je dat niet, dan meet je in strijd met de AVG.

Een praktisch voorbeeld

Een installatiebedrijf zag zijn organische verkeer stijgen, maar het aantal aanvragen bleef gelijk. Met een klik-trigger op het telefoonnummer bleek dat mobiele bezoekers wel degelijk contact opnamen, alleen belden ze in plaats van het formulier in te vullen. Die belletjes werden nergens geteld. Na het meten ervan bleek de SEO-inzet ruim twee keer zoveel op te leveren als gedacht, en verschoof de aandacht naar de pagina’s die daadwerkelijk telefoontjes opleverden.

Meet dus eerst wat er gebeurt. Daarna weet je waar je moet duwen.

De Site Explorer is het hoofdscherm van Ahrefs waarmee je elk domein of elke URL analyseert op backlinks, organische zoekwoorden en verkeer. Je voert een adres in en krijgt een compleet beeld van hoe die website in Google presteert, inclusief die van je concurrenten.

Het overzichtsscherm

Na het invoeren van een domein zie je vier getallen die er het meest toe doen: Domain Rating (een schatting van de kracht van het linkprofiel op een schaal van 0 tot 100), het aantal verwijzende domeinen, het aantal organische zoekwoorden en het geschatte organische verkeer. De grafieken daaronder tonen de ontwikkeling over de tijd. Een plotselinge knik in het verkeer valt daar direct op, en dat is vaak het beginpunt van je onderzoek.

De rapporten die je echt gebruikt

• Organic Keywords. Alle zoekwoorden waarop het domein scoort, met positie en geschat verkeer. Filter op posities 4 tot 15: dat zijn de zoekwoorden waar je met beperkte moeite de meeste winst haalt.
• Top Pages. Welke pagina’s het verkeer binnenhalen. Bij een concurrent zie je hier meteen waar hun model op draait.
• Backlinks. Wie linkt er, met welke ankertekst en vanaf welke pagina. Sorteer op Domain Rating om de sterkste links bovenaan te krijgen.
• Content Gap. Zet twee of drie concurrenten naast jouw domein en zie op welke zoekwoorden zij wel scoren en jij niet.
• Best by Links. Welke pagina’s van een site de meeste links trekken. Dit vertelt je welk soort inhoud in jouw branche linkwaardig is.

Een concreet werkpatroon

Wil je weten waarom een concurrent boven je staat, doe dan dit. Voer eerst zijn domein in en open Top Pages: welke pagina’s leveren zijn verkeer? Open dan Backlinks voor precies díe pagina’s: wie linkt ernaar? Meestal zie je een patroon, bijvoorbeeld een brancheportaal, een lokale nieuwssite of een leverancier die naar hem linkt en niet naar jou. Dat zijn geen theoretische kansen, dat zijn adressen die je kunt benaderen.

Waar je op moet letten

Het “organische verkeer” is een schatting op basis van posities en volumemodellen, geen meting. Voor je eigen site is Google Search Console de waarheid. Domain Rating is bovendien een cijfer van Ahrefs, geen cijfer van Google; jaag het niet na als doel op zich.

De linkkansen die je hier vindt, kun je zelf benaderen of laten oppakken via linkbuilding uitbesteden.

SEO als strategie betekent dat zoekmachineoptimalisatie voortkomt uit de vraag wie je klanten zijn en wat je wilt verkopen, en niet uit een lijst met losse ingrepen die je toevallig ergens hebt opgepikt. Het verschil tussen de twee bepaalt of SEO na twee jaar nog iets oplevert.

Hoe tactisch werken eruitziet

Een zoekwoord in de titel zetten. Een blog schrijven omdat de tool zegt dat een term 500 zoekopdrachten heeft. Vijf backlinks kopen. Alt-teksten invullen. Stuk voor stuk niet verkeerd, maar het zijn losse handelingen zonder richting. Ze leiden tot een site met veertig blogs waarvan niemand meer weet waarom ze er staan, en verkeer dat nooit een aanvraag wordt.

Het herkenbare symptoom: verkeer stijgt, omzet niet. Dan is er tactisch gewerkt zonder strategie.

Wat een strategie wél is

Een strategie begint bij drie vragen die niets met Google te maken hebben.

• Wie is de klant die je wilt hebben? Niet iedereen. De klant met de beste marge, de fijnste opdracht, de meeste herhaling.
• Welke beslissing neemt die klant, en welke vragen stelt hij onderweg? Van “kan dit überhaupt” tot “wat kost het” tot “wie doet dit in mijn buurt”.
• Waarin ben je aantoonbaar beter dan de concurrent? Daar bouw je je content omheen, want daar win je.

Pas daarna komen zoekwoorden in beeld, en dan als vertaling van die vragen. Zoekwoordonderzoek is geen startpunt maar een controlemiddel: het toetst of jouw aanname over de klantvraag klopt.

Een concreet verschil

Een installateur die tactisch werkt, schrijft blogs over “warmtepomp” en “cv-ketel”, de termen met het meeste volume. Hij trekt bezoekers uit heel Nederland die niets bij hem gaan kopen.

Diezelfde installateur die strategisch werkt, ziet dat zijn winst zit in vervangingen bij particulieren binnen een straal van twintig kilometer, dat die mensen vastlopen op subsidie en op de vraag of hun woning geschikt is, en dat de concurrentie daar niets fatsoenlijks over heeft staan. Hij bouwt drie pagina’s die precies dat behandelen, met eigen projecten uit de buurt erin, en zet zijn Google Bedrijfsprofiel op orde. Minder verkeer, meer offertes.

Hoe je de omslag maakt

Begin niet bij de site, maar bij je omzet. Welke diensten leveren het meeste op, welke klanten wil je meer van, en welke pagina’s zouden die klanten moeten overtuigen? Alles wat daar niet aan bijdraagt, kan wachten. Dat is de hele omslag. Zo werken wij ook: onze aanpak begint bij de commerciële vraag, niet bij een checklist.

Beter scoren in Google komt neer op drie dingen: je pagina beantwoordt de vraag beter dan de concurrent, je site laat zich zonder gedoe lezen door een crawler, en er zijn genoeg andere partijen die naar je verwijzen. Alles hieronder valt onder een van die drie. Geen trucs, wel werk dat loont.

Content

1. Schrijf per pagina voor één zoekvraag. Twee onderwerpen op één pagina betekent dat je op allebei half scoort.
2. Kijk naar de intentie achter de zoekterm. Wie ‘wat is een canonical tag’ intikt wil uitleg, geen offertepagina.
3. Beantwoord de vraag in je eerste alinea. Niet na drie alinea’s aanloop.
4. Voeg iets toe dat nergens anders staat: een eigen voorbeeld, een screenshot, een cijfer uit je eigen praktijk.
5. Werk oude pagina’s bij in plaats van steeds nieuwe te schrijven. Een pagina die al vertoningen krijgt, is goedkoper omhoog te duwen dan een nieuwe.
6. Voeg pagina’s samen die over hetzelfde gaan. Drie halve artikelen over linkbuilding verslaan geen enkel goed artikel.
7. Zet je belangrijkste zoekterm in je H1, je titel en je eerste honderd woorden. Daarna gewoon Nederlands schrijven.
8. Schrijf titels waar mensen op klikken. Een hogere doorklikratio op positie vier levert meer op dan een sprong naar positie drie met een saaie titel.

Techniek

1. Test je site op mobiel, niet op je 27-inch monitor. Google beoordeelt de mobiele versie.
2. Comprimeer je afbeeldingen en lever ze in WebP. Dit is bij de meeste sites de grootste snelheidswinst.
3. Zorg dat je belangrijkste pagina’s binnen drie klikken vanaf je homepage bereikbaar zijn.
4. Ruim je interne links op zodat ze rechtstreeks naar de eindbestemming wijzen, niet via een redirectketen.
5. Controleer je robots.txt en je noindex-tags. Een verkeerd vinkje in je CMS haalt je hele site uit de index.
6. Gebruik canonical tags om te bepalen welke versie van een pagina telt, vooral bij filters en zoekresultaten in een webshop.
7. Voeg gestructureerde data toe waar het klopt: je bedrijfsgegevens, je producten, je kruimelpad.
8. Los je 404-fouten op via Search Console. Elke dode link is verspilde crawlcapaciteit.

Autoriteit en lokaal

1. Verdien links door iets te maken dat mensen willen delen. Een gekochte link uit een netwerk is een risico, geen investering. Zo werkt linkbuilding die standhoudt.
2. Zorg dat je bedrijfsnaam, adres en telefoonnummer overal identiek staan: op je site, in je Google Bedrijfsprofiel en in bedrijvengidsen.
3. Vul je Google Bedrijfsprofiel volledig in en reageer op reviews. Voor bedrijven met een verzorgingsgebied levert dit vaak sneller aanvragen op dan je organische posities. Dit valt onder lokale SEO.
4. Meet wat je doet. Zonder Search Console en analytics werk je op gevoel, en gevoel heeft het bij SEO structureel mis.

Waar het meestal op stukloopt

Niet op kennis, maar op volhouden. De meeste sites hebben geen twintig nieuwe ideeën nodig, maar drie van bovenstaande punten die daadwerkelijk elke maand worden opgepakt. Een webshop die één keer per kwartaal zijn tien best presterende categoriepagina’s herschrijft, komt verder dan een site die in één weekend alles tegelijk aanpakt en er daarna een jaar niet meer naar omkijkt.

Wil je weten welke van deze twintig punten bij jou het meeste opleveren, vraag dan een gratis SEO-scan aan.

Een SEO-audit is een systematisch onderzoek naar alles wat een website tegenhoudt in de zoekresultaten, uitmondend in een lijst met acties op volgorde van impact. Het is geen scorerapport en geen exportje uit een tool, maar een diagnose.

De vier onderdelen

1. Techniek en indexering. Kan Google je pagina’s überhaupt bereiken en opslaan? Controleer het robots-bestand, de XML-sitemap, canonieke verwijzingen, redirect-ketens, statuscodes en het indexeringsrapport in Google Search Console. Een pagina die niet geïndexeerd is, kan niet scoren, hoe goed hij ook geschreven is.

2. Content en zoekintentie. Dekken je pagina’s de vragen die je doelgroep stelt, en dekt elke pagina er precies één? Hier komt interne concurrentie boven water: twee pagina’s die om dezelfde zoekvraag vechten en elkaar verzwakken.

3. Autoriteit. Wie linkt er naar je, en hoe verhoudt dat zich tot de partijen die boven je staan? Zonder verwijzingen van andere websites kom je op competitieve termen niet ver, hoe goed je techniek ook is.

4. Gebruikerservaring. Laadsnelheid, mobiele weergave, Core Web Vitals, en de vraag of de pagina de bezoeker daadwerkelijk naar een actie leidt.

Waar de meeste audits de mist in gaan

Een crawler laten lopen en het rapport doorsturen. Zo’n rapport bevat 340 “problemen”, waarvan er ongeveer vijf ertoe doen. De ontvanger raakt overweldigd, doet niets, en de audit belandt in een map.

Een bruikbare audit eindigt met maximaal tien acties, op volgorde van verwachte opbrengst, met per actie wie hem uitvoert en wat het kost. Alt-teksten van 200 afbeeldingen invullen staat dan niet op nummer 1. Een categoriepagina die per ongeluk op noindex staat, wel.

Een voorbeeld uit de praktijk

Een webshop stond al maanden stil in het organische verkeer. De crawler gaf honderden waarschuwingen over ontbrekende meta-omschrijvingen. Het echte probleem stond in het indexeringsrapport: door een filterfunctie waren tienduizenden bijna identieke URL’s ontstaan en verspilde Google zijn crawlbudget daaraan, terwijl nieuwe producten wekenlang niet werden opgepikt. Eén aanpassing in de canonieke verwijzingen loste op wat honderd meta-omschrijvingen nooit hadden opgelost.

Hoe vaak

Een volledige audit één keer per jaar is voor de meeste sites genoeg, met daarnaast een maandelijkse controle van de indexering en de posities. Doe er altijd een na een migratie, een redesign of een plotselinge terugval in verkeer.

Wil je weten waar jouw site op vastloopt, vraag dan een gratis SEO-scan aan.

Google Search Console is de gratis tool waarin Google zelf laat zien hoe je website presteert in de zoekresultaten. De rapporten daarbinnen zijn de enige plek waar je echte data van Google krijgt: geen schatting van een externe tool, maar vertoningen, klikken, posities en indexeringsfouten zoals Google ze registreert.

Het prestatierapport: waar je zichtbaarheid vandaan komt

Het prestatierapport toont per zoekopdracht en per pagina hoeveel vertoningen en klikken je kreeg, met de gemiddelde positie erbij. De snelste winst zit zelden bij de termen waarop je al bovenaan staat, maar bij zoekopdrachten waar je rond positie 8 tot 15 hangt. Daar heeft Google je al als relevant bestempeld, maar levert het nog nauwelijks verkeer op. Filter op zoekopdrachten met veel vertoningen en een positie onder de 8, en je hebt binnen tien minuten een lijst met pagina’s die met een scherpere titel, een uitgebreidere alinea of een paar interne links wel kunnen doorbreken.

Vergelijk daarnaast periodes met elkaar. Een pagina die in drie maanden van positie 4 naar 9 zakt, verliest meestal geen relevantie maar wordt ingehaald door een concurrent die zijn tekst heeft bijgewerkt.

Indexering, sitemaps en technische signalen

Het rapport Pagina-indexering laat zien welke URL’s wel en niet in de index staan, en waarom niet: gecrawld maar niet geindexeerd, duplicaat zonder canonical, geblokkeerd door robots.txt, of een soft 404. Bij webshops met filters loopt dat aantal snel in de duizenden URL’s, wat je crawlbudget opvreet. Onder Ervaring vind je de Core Web Vitals op basis van echte bezoekersdata, en onder Verbeteringen zie je of Google je gestructureerde data foutloos uitleest.

Wat er in de praktijk misgaat

Drie fouten kom je steeds tegen. Men kijkt alleen naar klikken en negeert vertoningen, waardoor niet opvalt dat een pagina wel gevonden wordt maar niet wordt aangeklikt. Dat is een titel- en snippetprobleem, geen rankingprobleem. Men dient een sitemap in en kijkt er daarna nooit meer naar, terwijl daar verwijderde URL’s in blijven staan. En men leest de gemiddelde positie als een ranking, terwijl dat een gemiddelde is over alle zoekopdrachten, landen en apparaten heen.

Een voorbeeld: een dienstenpagina met 4.000 vertoningen, 40 klikken en positie 6 heeft een doorklikratio van 1 procent. Dat hoort rond de 8 tot 10 procent te liggen. De ranking is dus prima, de titel niet.

Weten wat jouw rapporten zeggen? Vraag een gratis SEO-scan aan, dan lopen we de data samen door.

Een content gap analyse is een vergelijking waarbij je opzoekt op welke zoekwoorden je concurrenten wel ranken en jij niet. In Ahrefs doe je dat met de tool Content Gap: je vult jouw domein in, zet er een aantal concurrenten naast en krijgt een lijst met zoekwoorden waar je op dit moment niets mee doet. Dat lijstje is je werkvoorraad.

Hoe de tool werkt

Ga in Site Explorer naar je eigen domein en open Content Gap onder Organic search. Je vult daar twee tot vier concurrenten in. Vervolgens laat Ahrefs zien welke zoekwoorden in de rankings van die concurrenten voorkomen en in die van jou niet.

Twee instellingen bepalen wat je terugkrijgt. Ten eerste kun je aangeven of een zoekwoord bij alle concurrenten moet voorkomen of bij minstens een. Op alle concurrenten filteren geeft een korter maar scherper lijstje: als drie partijen in jouw markt allemaal op hetzelfde zoekwoord ranken, is het waarschijnlijk relevant. Ten tweede kun je kiezen of je jouw eigen posities helemaal uitsluit of alleen posities buiten de top tien meeneemt. Die tweede optie is vaak nuttiger, want een zoekwoord waarop je al op plek 14 staat is doorgaans sneller te winnen dan een zoekwoord waar je nergens voorkomt.

Kies de juiste concurrenten

De uitkomst is zo goed als de concurrenten die je invult. Neem niet automatisch de grootste namen uit je branche. Een lokale installateur die zichzelf vergelijkt met een landelijke groothandel krijgt honderden productzoekwoorden terug waar hij nooit iets mee gaat doen.

Beter is het om te kijken wie er daadwerkelijk boven je staat op de zoekwoorden waar jij op mikt. Zoek een handvol van je belangrijkste zoektermen op in Google, noteer welke domeinen steeds terugkomen en gebruik die. Dat zijn je echte zoekmachineconcurrenten, en dat is iets anders dan je commerciele concurrenten.

Van lijst naar content

De ruwe export is meestal een paar honderd tot een paar duizend regels. Die ga je niet allemaal gebruiken. Filter eerst op zoekvolume en op keyword difficulty, en gooi daarna handmatig alles weg dat niets met je aanbod te maken heeft.

Wat overblijft groepeer je op zoekintentie. Zoekwoorden die dezelfde vraag stellen horen op een pagina, niet op vijf. Een voorbeeld: een hoveniersbedrijf ziet in de analyse “kosten tuinaanleg”, “wat kost een tuin laten aanleggen” en “prijs tuinaanleg per m2” terugkomen. Dat zijn geen drie artikelen. Dat is een prijzenpagina met een duidelijke uitleg en, als het kan, echte richtprijzen. Google behandelt die zoekopdrachten als een cluster, en dat moet jij ook doen.

Waar het in de praktijk misgaat

De meest gemaakte fout is de lijst behandelen als een contentkalender. Je ziet 200 gaten, je schrijft 200 stukken en vervolgens ranken ze geen van alle, omdat ze dun zijn en niets toevoegen aan wat er al staat. Een gat vullen is pas zinvol als je iets te vertellen hebt dat de bestaande resultaten niet bieden.

De tweede fout is negeren waarom je concurrent op dat zoekwoord scoort. Soms is dat een sterk artikel, soms is het puur autoriteit en een berg links. In dat laatste geval win je het niet met tekst alleen en heb je ook linkbuilding nodig.

De derde fout is de analyse eenmalig doen. Markten schuiven, concurrenten publiceren door. Zet het op de agenda, bijvoorbeeld elk kwartaal, en vergelijk met de vorige keer. Wil je liever dat iemand die analyse voor je doet en er meteen een plan aan hangt? Kijk dan naar onze aanpak of vraag een gratis SEO-scan aan.

Een permalink is het vaste, permanente webadres van een specifieke pagina of blogbericht. Het is de URL die iemand kopieert, deelt of in een link zet, en die zolang de pagina bestaat hetzelfde hoort te blijven. In WordPress is de permalink het deel achter je domeinnaam, bijvoorbeeld de /wat-is-een-permalink/ in dit adres.

Waarom de permalink ertoe doet

Een URL heeft twee lezers: de bezoeker en de zoekmachine. Voor de bezoeker is het een stukje context. Iemand die in de zoekresultaten of in een appje een link ziet met /seo-audit/ erin weet waar hij terechtkomt. Een link met /?p=4821 zegt niets en wordt minder vaak aangeklikt.

Voor Google is de URL een klein maar echt signaal. De woorden erin geven een hint over het onderwerp, en de mappenstructuur laat zien hoe je site in elkaar zit. Verwacht er geen wonderen van. Een goede permalink tilt een slechte pagina niet omhoog, maar een rommelige URL-structuur maakt een verder prima site wel onnodig lastig te begrijpen.

Hoe een goede permalink eruitziet

Houd het kort, leesbaar en beschrijvend. Een paar regels die in de praktijk goed werken:

• Gebruik het belangrijkste zoekwoord van de pagina, en niet meer dan dat.
• Alleen kleine letters, woorden gescheiden door koppeltekens. Geen underscores, geen spaties, geen hoofdletters.
• Laat stopwoorden als “de”, “het”, “een” en “voor” weg als ze niets toevoegen.
• Geen datums in de URL van artikelen. Die maken je content zichtbaar oud, ook als de inhoud nog klopt.
• Geen leestekens, accenten of speciale tekens. Die worden gecodeerd tot onleesbare tekenreeksen.

Ter vergelijking: /blog/2019/05/de-10-beste-tips-voor-het-optimaliseren-van-je-website/ is te lang en veroudert zichzelf. /website-optimaliseren/ vertelt hetzelfde en blijft bruikbaar.

Structuur voor je hele site

In WordPress stel je het formaat in onder Instellingen en dan Permalinks. Voor de meeste zakelijke sites is “Berichtnaam” de verstandige keuze: geen datums, geen categorie-mappen, gewoon domein plus slug.

Werk je met een grotere site met echte hierarchie, dan kan een mapstructuur wel logisch zijn. Een webshop met /tuinmeubelen/loungesets/ maakt de opbouw duidelijk voor bezoeker en zoekmachine. Doe dat alleen als de structuur ook echt zo in elkaar zit, want een URL die iets belooft dat de navigatie niet waarmaakt, verwart alleen maar.

Het gevaar van permalinks wijzigen

Hier gaat het het vaakst mis. Een permalink veranderen betekent dat het oude adres niet meer bestaat. Iedereen die daarnaar linkte, elke bookmark, elke vermelding in een nieuwsbrief: allemaal 404. Google gooit de opgebouwde waarde van die URL niet automatisch mee naar de nieuwe.

Wijzig je toch, bijvoorbeeld omdat de oude URL echt onlogisch was, zet dan altijd een 301-redirect van oud naar nieuw. Die vertelt Google dat de pagina verhuisd is en draagt het grootste deel van de linkwaarde over. Vergeet daarna niet je interne links bij te werken zodat ze rechtstreeks naar het nieuwe adres wijzen in plaats van via een omleiding.

De veiligste conclusie: denk aan het begin een keer goed na over je URL, en laat hem daarna met rust. Twijfel je of je huidige structuur klopt? In een SEO-scan kijken we onder meer naar je URL-opbouw, redirects en interne links.

SEO leren betekent begrijpen hoe zoekmachines pagina’s vinden, beoordelen en rangschikken, en dat vertalen naar keuzes op je eigen site. Het is geen trucje dat je in een middag oppikt, maar ook geen geheime kennis. De basis is in een paar weken te leren, de rest is ervaring opbouwen met echte sites en echte data.

De volgorde waarin je het leert

Begin bij techniek, niet bij content. Als Google je pagina niet kan crawlen of indexeren, is de mooiste tekst waardeloos. Leer hoe crawling, indexering, robots.txt, sitemaps, canonicals en redirects werken. Leer daarna zoekwoordonderzoek: hoe je zoekintentie herkent, hoe je koop-, vergelijk- en informatiezoekopdrachten uit elkaar houdt.

Pas daarna komt content: hoe je een pagina opbouwt rond een onderwerp in plaats van rond een zoekwoord, hoe je koppen gebruikt, en hoe je intern linkt. Autoriteit en linkbuilding komen als laatste, omdat je daar niets aan hebt zolang de rest niet klopt.

Oefenen op een echte site

Je leert dit niet uit een cursus alleen. Zet een eigen site op, over wat dan ook, en koppel Google Search Console. Publiceer vijf pagina’s, kijk na twee maanden welke vertoningen krijgen en welke niet, en probeer te verklaren waarom. Dat verklaren is het echte werk.

Een concreet voorbeeld: je schrijft twee pagina’s over hetzelfde onderwerp met net andere zoekwoorden. Na een tijd zie je in Search Console dat Google afwisselend de ene en dan de andere toont voor dezelfde zoekopdracht. Dat is keyword-kannibalisatie. Je voegt de pagina’s samen, redirect de zwakste, en de posities trekken bij. Zo’n ervaring blijft hangen, een hoofdstuk in een boek niet.

Waar mensen vastlopen

De meesten blijven hangen in tools. Ze kopen een abonnement, staren naar scores en denken dat een groen bolletje in een plugin betekent dat het goed zit. Een SEO-score van een plugin meet of je het zoekwoord vaak genoeg herhaalt, niet of je pagina beter is dan die van de concurrent. Kijk in plaats daarvan naar wat er op positie 1 tot 5 staat en vraag je af wat die pagina’s bieden dat jij niet biedt.

De tweede valkuil is ongeduld. SEO-werk laat zich zelden binnen zes weken zien. Wie na een maand het roer omgooit, meet nooit iets.

Liever niet zelf leren maar het werk uitbesteden? Dat kan ook, kijk dan bij SEO uitbesteden of bij onze aanpak.

De Rich Results Test is de gratis tool van Google waarmee je controleert of een pagina geldige gestructureerde data bevat en of die pagina in aanmerking komt voor rich results in de zoekresultaten. Je plakt een URL of een stuk code in de tool en krijgt terug welke schema-types Google herkent, welke velden ontbreken en welke fouten er in zitten.

Wat de tool wel en niet controleert

De tool kijkt naar de gestructureerde data zoals Googlebot die ziet, inclusief markup die pas door JavaScript wordt toegevoegd. Dat is het verschil met een gewone schema-validator: die valideert alleen of je JSON-LD syntactisch klopt, de Rich Results Test valideert of Google er daadwerkelijk iets mee kan.

Belangrijk om te weten: een groen vinkje betekent dat je pagina in aanmerking komt, niet dat de rich result ook getoond wordt. Google bepaalt zelf per zoekopdracht of hij sterren, FAQ-uitklappers, recepten of productinformatie laat zien. Geldige markup is de voorwaarde, geen garantie.

Hoe je hem gebruikt

Test niet alleen na een wijziging, maar ook periodiek. Gestructureerde data breekt stilletjes: een plugin-update verandert het schema-type, een productveld wordt leeg omdat de prijs uit een andere feed komt, of iemand zet een FAQ-blok in Elementor waardoor er twee FAQPage-schema’s op dezelfde pagina staan.

Een voorbeeld uit de praktijk: een webshop had bij alle producten Product-schema staan met een geldige naam en afbeelding, maar zonder offers en priceCurrency. De Rich Results Test gaf een waarschuwing in plaats van een fout, dus niemand keek ernaar. Gevolg: geen prijs in de zoekresultaten, terwijl elke concurrent die wel toonde. Twee ontbrekende velden kostten die shop maandenlang doorklikratio.

Waarschuwingen zijn geen fouten, maar negeer ze niet

De tool maakt onderscheid tussen fouten en waarschuwingen. Fouten blokkeren de rich result. Waarschuwingen gaan over aanbevolen velden die de rich result rijker maken. Dat verschil verklaart waarom veel sites technisch geldige markup hebben en toch een kale snippet houden.

Test na elke grote themawijziging minstens je homepage, een productpagina, een categoriepagina en een blogartikel. Dat kost vijf minuten en vangt de meeste problemen. Wil je het hele technische plaatje in beeld? Begin met een SEO-scan.

Belangrijke verzoeken vooraf laden, in de praktijk bekend als preload, betekent dat je de browser vertelt welke bestanden hij met voorrang moet ophalen voordat hij ze zelf in de code tegenkomt. Het is een aanbeveling die PageSpeed Insights geeft wanneer een bestand dat bepalend is voor de eerste weergave te laat in de wachtrij belandt.

Waarom een browser te laat begint

Een browser leest je HTML van boven naar beneden. Komt hij een stylesheet tegen, dan haalt hij die op. Staat er in die stylesheet een verwijzing naar een lettertype, dan wordt dat lettertype pas ontdekt nadat de CSS is gedownload en verwerkt. Diezelfde vertraging krijg je bij een hero-afbeelding die via CSS wordt ingeladen, of bij een script dat een tweede script ophaalt. Zo’n keten heet een request chain, en elke schakel kost honderden milliseconden.

Met <link rel=”preload”> in de head zet je zo’n bestand direct in de wachtrij, ongeacht waar het in de code opduikt. De browser hoeft niet meer te wachten tot hij het toevallig tegenkomt.

Wat je wel en niet preloadt

Preload alleen bestanden die je bij de eerste weergave echt nodig hebt. In de praktijk zijn dat er weinig: het lettertype dat je in je koppen gebruikt, de hero-afbeelding boven de vouw, en soms een klein stuk kritieke CSS. Alles wat pas bij scrollen of bij interactie nodig is, hoort er niet bij.

Een voorbeeld: een site met een grote koptekst in een custom webfont toonde eerst een systeemlettertype en wisselde na een seconde. Dat leverde een zichtbare sprong op en een slechte score voor layoutverschuiving. Door dat ene woff2-bestand te preloaden en font-display: swap te gebruiken, verdween de sprong en zakte de gemeten laadtijd merkbaar.

Waar het misgaat

Preloaden is geen knop die je overal aanzet. Wie tien bestanden preloadt, laat ze allemaal om dezelfde bandbreedte vechten en maakt het langzamer in plaats van sneller. Preload je een bestand dat de pagina helemaal niet gebruikt, dan waarschuwt de browser in de console dat het onnodig is opgehaald.

Let ook op het crossorigin-attribuut bij lettertypen. Vergeet je dat, dan haalt de browser het bestand twee keer op: een keer voor de preload en een keer voor het echte gebruik. Dat is precies het tegenovergestelde van wat je wilde.

Search operators zijn commando’s die je in de zoekbalk typt om Google gericht te laten zoeken in plaats van breed. Je beperkt de zoekopdracht tot een domein, een bestandstype, een titel of een woordcombinatie. Voor SEO-werk gebruik je ze dagelijks: bij het controleren van indexering, het opsporen van dubbele content en het vinden van linkkansen.

De operators die je het meest gebruikt

• site: beperkt tot een domein. site:voorbeeld.nl geeft ruwweg de pagina’s die Google van dat domein kent.
• inurl: zoekt een woord in de URL. site:voorbeeld.nl inurl:blog isoleert je blogsectie.
• intitle: en allintitle: zoeken in de paginatitel. Handig om te zien hoeveel concurrenten een zoekwoord echt in hun titel zetten.
• filetype: beperkt tot een bestandstype, bijvoorbeeld filetype:pdf.
• “aanhalingstekens” zoeken op een exacte woordvolgorde.
• -min sluit een woord uit.
• OR in hoofdletters combineert twee varianten.

Wat je er in de praktijk mee doet

Combineer ze, daar zit de kracht. site:voorbeeld.nl -inurl:https laat pagina’s zien die nog op http staan. site:voorbeeld.nl “pagina niet gevonden” spoort geindexeerde foutpagina’s op. site:voorbeeld.nl intitle:”tag” laat zien of je tag-archieven ten onrechte in de index zijn beland, iets wat bij WordPress-sites structureel gebeurt en je crawlbudget verspilt.

Voor linkbuilding werkt “jouw onderwerp” + “gastblog” of intitle:”partners” “jouw branche”. En om dubbele content te vinden: zet een kenmerkende zin uit je eigen tekst tussen aanhalingstekens en zoek erop. Duikt er een andere site op met exact jouw zin, dan is je content gekopieerd.

De valkuil: site: is geen indexrapport

Het aantal resultaten dat Google bij site: toont is een schatting en kan flink afwijken van de werkelijkheid. Gebruik het om patronen te zien, niet om aantallen te tellen. Voor harde cijfers over indexering gebruik je het rapport Pagina-indexering in Google Search Console.

Een tweede valkuil is dat operators elkaar soms uitsluiten. allintitle: combineert bijvoorbeeld slecht met andere operators. Test je zoekopdracht altijd op een pagina waarvan je zeker weet dat hij bestaat, dan weet je of je commando doet wat je denkt.

Wij gebruiken deze commando’s standaard aan het begin van elke SEO-scan: binnen tien minuten weet je of een site technisch schoon in de index staat of vol rommel-URL’s zit.

W3 Total Cache is een cachingplugin voor WordPress die de laadtijd van je site verkort door pagina’s, databasequery’s en bestanden op te slaan in plaats van ze bij elk bezoek opnieuw op te bouwen. In plaats van dat de server per bezoeker PHP uitvoert en de database bevraagt, serveert hij een kant-en-klaar HTML-bestand.

Wat de plugin precies doet

W3 Total Cache bestaat uit een aantal losse onderdelen die je apart aanzet. Page cache slaat de complete HTML van een pagina op. Database cache en object cache bewaren query-resultaten. Browser cache stelt de headers in die de browser van je bezoeker vertellen hoe lang hij bestanden mag bewaren. Minify perst CSS en JavaScript samen. En via de CDN-module koppel je een extern netwerk voor je afbeeldingen en statische bestanden.

De grootste winst zit vrijwel altijd in page cache en browser cache. Dat zijn ook de twee die het minst kapot kunnen.

Waarom het ertoe doet voor SEO

Snelheid is geen doorslaggevende rankingfactor, maar het is wel een van de weinige technische factoren die je direct in de hand hebt. Een pagina die bij een koude cache twee seconden nodig heeft en met caching in 400 milliseconde staat, scoort beter op Largest Contentful Paint en houdt mobiele bezoekers vast. Bij een WooCommerce-shop met veel plugins is dat verschil geen luxe.

Waar het misgaat

Minify is de grootste boosdoener. Wie CSS en JavaScript laat samenvoegen en comprimeren, krijgt bij een gemiddelde WordPress-site met tien plugins vroeg of laat een kapotte slider, een niet-werkend formulier of een menu dat niet meer uitklapt. Zet minify alleen aan als je daarna alle sjablonen echt controleert.

Een tweede probleem: pagina’s die niet gecachet mogen worden. Winkelwagen, afrekenpagina, accountpagina en ingelogde gebruikers moeten uitgesloten worden, anders krijgt bezoeker B de winkelwagen van bezoeker A te zien. WooCommerce-pagina’s staan standaard uitgesloten, maar eigen pagina’s met dynamische inhoud niet.

De derde valkuil is dubbele caching. Draait je site op een host met eigen servercaching, dan gaan die twee lagen elkaar tegenwerken en zie je wijzigingen niet doorkomen. Kies er een.

Een concreet voorbeeld: een site waar de prijs op een productpagina drie dagen bleef hangen na een prijswijziging. Oorzaak was niet de plugin zelf maar een page cache die na een productupdate niet werd geleegd. Een cachetijd van 24 uur en een leegmaakregel bij productwijzigingen loste het op.

Omnichannel is een aanpak waarbij al je verkoop- en communicatiekanalen op elkaar aansluiten, zodat een klant naadloos van het ene naar het andere kan overstappen zonder opnieuw te beginnen. Hij bekijkt een product op zijn telefoon, komt het tegen in een advertentie, loopt de winkel binnen en de medewerker ziet dezelfde voorraad en dezelfde prijs.

Het verschil met multichannel

Multichannel betekent dat je op meerdere kanalen aanwezig bent: een webshop, een fysieke winkel, een marktplaats, sociale media. Die kanalen staan los van elkaar en hebben elk hun eigen voorraad, prijzen en klantgegevens. Omnichannel betekent dat ze op dezelfde bron draaien. De klant ervaart een merk, niet vier losse afdelingen.

Concreet: bij multichannel kan een product in de webshop op voorraad staan en in de winkel al uitverkocht zijn. Bij omnichannel ziet de klant op de productpagina staan dat er nog twee stuks in de vestiging in het centrum liggen en dat hij ze vandaag kan ophalen.

Wat SEO ermee te maken heeft

Zoekverkeer is meestal het eerste contactmoment in zo’n keten. Iemand zoekt op een product, komt op je pagina, en beslist later pas via welk kanaal hij koopt. Als je die eerste stap mist, doen de andere kanalen er weinig toe.

Voor bedrijven met een fysieke locatie zit de koppeling in lokale SEO. Een Google Bedrijfsprofiel met kloppende openingstijden, voorraadinformatie op productpagina’s en zoekopdrachten met “bij mij in de buurt” vormen samen de brug tussen online zoeken en offline kopen. Iemand die zoekt op een product plus een plaatsnaam is doorgaans dichter bij een aankoop dan iemand die alleen op het product zoekt.

Waar het in de praktijk stukloopt

De techniek is zelden het probleem, de organisatie wel. Marketing stuurt op online omzet, de winkel op winkelomzet, en niemand wil dat een bezoeker die online oriënteert in de winkel afrekent, omdat de bonus dan bij de ander valt. Zolang je die tellingen niet gelijktrekt, saboteren je kanalen elkaar.

De tweede fout is inconsistente informatie. Andere openingstijden op je site dan in je Google-profiel, een andere prijs op de marktplaats dan in je eigen shop. Dat kost vertrouwen bij bezoekers en het kost je zichtbaarheid, omdat Google tegenstrijdige bedrijfsgegevens minder betrouwbaar vindt.

Klantretentie is het vermogen van een bedrijf om bestaande klanten vast te houden, en SEO speelt daar een grotere rol in dan de meeste ondernemers denken. Zoekmachineoptimalisatie wordt vrijwel altijd afgerekend op nieuwe bezoekers, terwijl een flink deel van het zoekverkeer bestaat uit mensen die al klant zijn en iets willen weten of oplossen.

Bestaande klanten zoeken ook

Kijk eens in Google Search Console naar zoekopdrachten met je merknaam erin, gecombineerd met woorden als handleiding, retourneren, inloggen, onderhoud of storing. Dat zijn geen prospects, dat zijn klanten. Zijn ze goed geholpen, dan bellen ze niet en blijven ze. Vinden ze niets, dan bellen ze je servicedesk of vertrekken ze naar een concurrent die het wel uitlegt.

Een voorbeeld: een leverancier van machines had geen enkele pagina over onderhoud. Klanten zochten op de productnaam plus “filter vervangen” en kwamen terecht op een forum met verkeerde informatie. Een simpele instructiepagina per machine ving die zoekopdrachten op en verlaagde het aantal supportvragen zichtbaar.

Vindbaarheid en vertrouwen lopen samen op

Een klant die je merk googelt en een verzorgde site vindt met actuele informatie, heldere voorwaarden en echte antwoorden op zijn vraag, blijft eerder. Vindt hij een pagina uit 2019 met verlopen prijzen, dan gaat hij twijfelen. Merkzoekopdrachten zijn de meest onderschatte zoekopdrachten die je hebt, juist omdat ze zo makkelijk lijken: je staat er toch al eerste op.

Dat je eerste staat zegt niets over of de pagina die ze vinden ook doet wat ze nodig hebben.

Wat dit voor je contentplan betekent

Verdeel je content niet alleen naar zoekvolume, maar ook naar fase. Naast pagina’s die verkopen heb je pagina’s nodig die uitleggen, onderhouden en helpen. Die trekken minder verkeer, maar het verkeer dat ze trekken is waardevoller: het zijn mensen die je al betaald hebben.

Praktisch: haal je meest gestelde supportvragen uit je mailbox, controleer of er zoekvolume op zit, en maak er een pagina van. Link vanuit de handleiding in de doos naar die pagina. Zo bouw je verkeer op dat je servicekosten verlaagt in plaats van verhoogt.

Wil je weten welke zoekopdrachten je klanten al gebruiken? Een SEO-scan haalt die uit je eigen data.

Een trackingcode is een stukje JavaScript dat je in de code van je website plaatst en dat gegevens over het gedrag van bezoekers doorstuurt naar een analysetool. Bij Google Analytics 4 is dat de gtag-snippet, bij Google Tag Manager de containercode, en bij advertentieplatforms zoals Meta of LinkedIn heet hetzelfde ding een pixel.

Hoe het werkt

Zodra een bezoeker je pagina laadt, wordt het script uitgevoerd. Het leest gegevens uit die de browser toch al doorgeeft: de URL, de referrer, het schermformaat, de taal, het apparaat. Het plaatst een identifier zodat opeenvolgende paginaweergaves aan één sessie gekoppeld kunnen worden, en stuurt een verzoek naar de server van de meettool. Alles wat je daarna in je rapportage ziet, komt uit die verzoeken.

De meeste sites gebruiken tegenwoordig Google Tag Manager als tussenlaag. Je plaatst één container in de site en beheert alle overige codes, van Analytics tot advertentiepixels, vanuit die container. Dat scheelt telkens een ontwikkelaar inschakelen voor een nieuwe tag.

Waar hij hoort te staan

De Analytics- of GTM-code hoort zo hoog mogelijk in de head, zodat hij ook meet als iemand snel weer weggaat. Advertentiepixels kunnen lager. Belangrijk: hij moet op elke pagina staan, inclusief de bedankpagina, de 404-pagina en eventuele losse landingspagina’s die buiten je CMS om zijn gebouwd.

Wat er structureel misgaat

De klassieker is de dubbele code. Iemand plakt Analytics in het thema, en een collega zet hem later ook in Tag Manager. Gevolg: elke paginaweergave wordt twee keer geteld, je bouncepercentage duikt naar bijna nul en al je conversiecijfers kloppen niet meer. Controleer met de Tag Assistant of de browserconsole of een tag maar één keer afvuurt.

De tweede klassieker is de cookiebanner. Sinds die banner er staat, wordt de trackingcode pas geladen na toestemming. Klopt de koppeling niet, dan meet je niets meer, of juist alles zonder toestemming. Beide zijn een probleem, het eerste voor je data, het tweede juridisch.

De derde: staging- of ontwikkelomgevingen die dezelfde meet-ID gebruiken als de live-site. Dan lopen je eigen testbezoeken door je klantdata heen. Filter interne verkeersbronnen uit, of gebruik een aparte property.

Een concreet gevolg: een webshop rapporteerde maandenlang een verdubbelde omzet in Analytics doordat het aankoop-event zowel in het thema als in GTM stond. Pas toen de cijfers niet meer aansloten op de boekhouding, viel het op.

Een categorietekst is de begeleidende tekst op een categoriepagina van een webshop, bedoeld om zowel de bezoeker als de zoekmachine duidelijk te maken wat er in die categorie te vinden is. Zonder zo’n tekst bestaat een categoriepagina uit weinig meer dan een raster met productfoto’s en prijzen, en dat is voor Google nauwelijks te beoordelen.

Waarom de categoriepagina belangrijker is dan je productpagina

De meeste zoekopdrachten in e-commerce zijn categorieachtig, niet productspecifiek. Mensen zoeken op “regenjas dames”, niet op een artikelnummer. Die zoekopdrachten landen op je categoriepagina, en daar concurreer je met partijen die wel context bieden. De categoriepagina is dus je belangrijkste commerciële landingspagina, terwijl de meeste shops er de minste aandacht aan besteden.

Wat er in hoort

Een goede categorietekst beantwoordt de vragen die iemand heeft vlak voordat hij kiest. Bij regenjassen: welke waterdichtheidsklassen bestaan er, wat is het verschil tussen een membraan en een coating, hoe kies je een maat over een trui heen. Bij fietsonderdelen: welke maten passen op welk type. Dat is inhoud waar de bezoeker iets aan heeft, en daarmee inhoud waar Google iets aan heeft.

Zet een kort stuk boven het productraster, maximaal twee of drie zinnen, en de uitgebreide tekst eronder. Boven het raster wil de bezoeker producten zien, niet eerst 400 woorden lezen. Werk met h2-koppen en gebruik lijstjes waar dat kan.

Wat je moet laten

Herhaal het zoekwoord niet vijftien keer. Een tekst die begint met “Op zoek naar regenjassen dames? Bij ons vind je de mooiste regenjassen dames tegen de scherpste prijs” leest als spam en werkt niet meer sinds ruim tien jaar.

Gebruik ook niet dezelfde basistekst voor twintig categorieën met alleen het zoekwoord vervangen. Dat is precies het patroon waar Google op filtert. Twintig bijna identieke categorieteksten leveren twintig zwakke pagina’s op in plaats van twintig sterke.

En verstop de tekst niet achter een “lees meer”-knop die de inhoud pas met JavaScript inlaadt. Ingeklapte tekst die wel in de HTML staat is geen probleem, tekst die pas na een klik wordt opgehaald wel.

Een voorbeeld: een shop met 60 categorieen had op 55 daarvan geen tekst. Na het schrijven van teksten op de tien categorieen met het meeste zoekvolume, met echte koopadviezen erin, kwamen die pagina’s binnen enkele maanden van de tweede naar de eerste pagina. Wil je weten welke van jouw categorieen dat potentieel hebben? Vraag een SEO-scan aan.

Het leertraject van een junior SEO-specialist is het pad van basiskennis naar zelfstandig werken aan klantsites, en dat duurt in de praktijk ongeveer een jaar tot anderhalf. Niet omdat de theorie zo ingewikkeld is, maar omdat je pas leert oordelen als je een aantal sites over een langere periode hebt zien reageren op wat je doet.

De eerste maanden: uitvoeren en meekijken

Een junior begint met werk waarvan het resultaat direct te controleren is. Titels en meta-omschrijvingen schrijven, interne links leggen, 404-fouten opruimen, redirects instellen, zoekwoordonderzoek doen onder begeleiding. Daarnaast leert hij de tools: Google Search Console, Analytics, een crawler zoals Screaming Frog, en een zoekwoordtool.

Het belangrijkste in deze fase is niet snelheid maar precisie. Een verkeerd ingestelde redirect of een per ongeluk gezette noindex kost een klant zijn posities, en dat is geen leermoment dat je wilt hebben op een live site.

Daarna: verbanden leren zien

De stap van uitvoerder naar specialist zit in het kunnen verklaren waarom iets gebeurt. Waarom daalt deze pagina terwijl er niets aan veranderd is? Waarom pikt Google de verkeerde pagina voor deze zoekopdracht? Waarom levert een pagina met veel vertoningen geen klikken op?

Dat leer je door periodes te vergelijken, door de zoekresultaten zelf te bekijken en door in de code te duiken. Een junior die na een jaar zelfstandig een dalende pagina kan diagnosticeren en met een onderbouwd plan komt, is geen junior meer.

Waar starters op vastlopen

Twee dingen. Ze leunen op tools en scores in plaats van op de zoekresultaten. Een tool die zegt dat je tekst 3 procent zoekwoorddichtheid nodig heeft, meet iets wat Google al lang niet meer weegt. Kijk naar wat er op positie 1 staat en waarom.

En ze zoeken naar zekerheid die er niet is. Veel van SEO is niet bewezen maar aannemelijk gemaakt op basis van patronen. Wie daar niet mee om kan gaan, blijft eeuwig discussiëren over rankingfactoren in plaats van te testen.

Praktisch advies: houd een logboek bij van elke wijziging met datum, wat je deed en waarom. Kijk er na acht weken op terug. Dat logboek is het verschil tussen iemand met een jaar ervaring en iemand die twaalf keer een maand ervaring heeft.

Wil je liever een ervaren SEO-specialist aan je site laten werken dan zelf opleiden? Ook prima.

SEO staat voor search engine optimization, oftewel zoekmachineoptimalisatie: het geheel aan werkzaamheden waarmee je een website zo inricht dat hij hoger verschijnt in de onbetaalde zoekresultaten van Google. Geen advertenties dus, maar de resultaten die je verdient met techniek, content en links.

Waarom bedrijven hierin investeren

Wie iets zoekt in Google heeft op dat moment een vraag of een probleem. Dat maakt zoekverkeer anders dan verkeer uit advertenties of social media: de bezoeker komt naar jou toe, op het moment dat het hem uitkomt. En anders dan bij advertenties stopt het verkeer niet zodra je het budget dichtdraait.

Dat is meteen ook de keerzijde. SEO is traag. Je ziet zelden binnen een maand resultaat, en op competitieve zoektermen kan het een jaar duren voor je meedoet. Wie snel leads nodig heeft, moet adverteren. Wie over twee jaar structureel gevonden wil worden, begint vandaag.

De drie pijlers

Techniek. Google moet je site kunnen bereiken, lezen en begrijpen. Denk aan laadsnelheid, een site die op mobiel goed werkt, een correcte sitemap, geen kapotte links en geen pagina’s die per ongeluk op noindex staan. Techniek levert je zelden een topnotering op, maar slechte techniek houdt je er wel uit.

Content. Dit is waar je het uiteindelijk mee wint. Elke pagina moet een duidelijk zoekwoord en een duidelijke zoekintentie bedienen, en het antwoord beter geven dan de pagina’s die nu bovenaan staan. Beter betekent hier concreter en completer, niet langer.

Autoriteit. Links van andere websites naar de jouwe werken als aanbevelingen. Een link vanaf een relevante, betrouwbare site telt zwaar. Vijftig links van willekeurige linkdirectories tellen niets, of ze werken tegen je. Lees hoe wij linkbuilding aanpakken als je hier serieus mee aan de slag wilt.

Wat je zelf kunt oppakken

Je hebt geen specialist nodig om de basis op orde te krijgen. Begin hiermee:

• Koppel Google Search Console. Zonder die data werk je blind. Je ziet er op welke zoekwoorden je al vertoningen krijgt, en dat zijn vaak de laaghangende vruchten.
• Geef elke pagina een unieke titel en meta-omschrijving. Twee pagina’s met dezelfde titel is een gemiste kans en verwarrend voor Google.
• Zorg dat elke pagina precies een H1 heeft die het onderwerp benoemt.
• Comprimeer je afbeeldingen en geef ze een beschrijvende alt-tekst.
• Leg interne links tussen pagina’s die inhoudelijk bij elkaar horen. Dit is de goedkoopste winst die er is en vrijwel iedereen laat het liggen.
• Werk oude pagina’s bij in plaats van er steeds nieuwe naast te zetten.

Waar het meestal misgaat

De klassieke fout is denken in zoekwoorden in plaats van in vragen. Een dakdekker maakt tien bijna identieke pagina’s voor “dakdekker”, “dakdekker bedrijf” en “dakdekker offerte”, terwijl dat allemaal dezelfde zoekvraag is. Google kiest er dan zelf een uit, of geen enkele. Een sterke pagina verslaat tien dunne.

De tweede fout is de lokale kant vergeten. Zoekt iemand naar een dienst in de buurt, dan telt je Google Bedrijfsprofiel vaak zwaarder dan je website. Daar valt met weinig moeite veel te winnen, zie lokale SEO.

Wil je weten waar jouw site nu staat? Vraag een gratis SEO-scan aan, dan krijg je zwart op wit wat er speelt.

Longtail marketing is de strategie waarbij je je richt op lange, specifieke zoekopdrachten met een laag zoekvolume in plaats van op korte zoekwoorden met veel volume. Waar honderd concurrenten vechten om “fiets kopen”, zijn er misschien twee pagina’s die echt antwoord geven op “elektrische fiets met middenmotor voor woon-werkverkeer 30 km”.

Waarom lang beter kan zijn dan groot

Drie redenen. De concurrentie is lager, dus je kunt er daadwerkelijk op ranken zonder jarenlange linkbuilding. De intentie is hoger: wie zo specifiek zoekt, weet wat hij wil en zit dichter bij een aankoop. En het schaalt: honderd longtail-pagina’s die elk twintig bezoekers per maand trekken, leveren samen meer op dan één pagina die op een groot zoekwoord op positie 15 staat en dus niets levert.

De optelsom is het punt. Losse longtail-zoekopdrachten stellen niets voor, samen vormen ze het grootste deel van al het zoekverkeer.

Hoe je ze vindt

Kijk niet alleen in zoekwoordtools, want die missen juist de staart. Betere bronnen: het prestatierapport in Google Search Console, waar je zoekopdrachten ziet waarvoor je al vertoond wordt zonder dat je erop mikte. Verder de “Mensen vragen ook”-blokken in Google, de zoeksuggesties in de balk, en de vragen die je klanten je per mail stellen.

Een voorbeeld: een installateur zag in Search Console vertoningen op “warmtepomp geluid buren klacht”, een zoekopdracht die in geen enkele tool voorkwam. Hij schreef er een pagina over met geluidsniveaus en afstandsregels. Die pagina trok niet veel bezoekers, maar wel bezoekers die binnen twee weken een offerte aanvroegen.

Waar het misgaat

De grootste fout is voor elke longtail-variant een aparte dunne pagina maken. Drie pagina’s over “warmtepomp geluid”, “warmtepomp geluidsnormen” en “warmtepomp geluidsoverlast” concurreren met elkaar en verzwakken alle drie. Google beoordeelt op onderwerp, niet op woordvolgorde. Eén sterke pagina die het hele onderwerp afdekt, vangt alle varianten.

De tweede fout is longtail gebruiken als excuus voor massaproductie. Vijftig oppervlakkige pagina’s die elk hetzelfde in andere woorden zeggen, worden door Google herkend en genegeerd. Longtail werkt alleen als de pagina echt beter antwoord geeft dan wat er al staat.

Weten welke longtail-kansen er in jouw eigen data liggen? Dat halen we eruit in een gratis SEO-scan.

Merkbekendheid is de mate waarin mensen jouw bedrijfsnaam kennen en herkennen, en dat werkt door in je zoekresultaten. Niet omdat Google een knop heeft met “bekend merk”, maar omdat bekendheid zich vertaalt in signalen die Google wel meet: zoekopdrachten op je naam, vermeldingen op andere sites, links die je vanzelf krijgt en het gedrag van mensen in de zoekresultaten.

Hoe bekendheid doorwerkt in rankings

Het duidelijkste effect zit in klikgedrag. Twee resultaten staan naast elkaar, allebei even relevant. Bij de een herkent de zoeker de naam, bij de ander niet. Hij klikt op de bekende. Dat gebeurt duizenden keren en die voorkeur is zichtbaar.

Daarnaast levert bekendheid links op zonder dat je erom hoeft te vragen. Journalisten, bloggers en vakmedia verwijzen naar partijen die ze kennen. Dat zijn precies de links die het zwaarst wegen, en ze zijn niet te kopen.

Er is nog een derde route die vaak vergeten wordt: branded search. Als mensen jouw naam intypen in Google, is dat een van de sterkste vertrouwenssignalen die er bestaan. Iemand die “Piccolino” zoekt in plaats van “italiaans restaurant” heeft de keuze al gemaakt. Dat verkeer converteert bovendien veel beter dan generiek zoekverkeer.

Vermeldingen zonder link tellen ook

Een veelgehoord misverstand is dat alleen een klikbare link meetelt. Zoekmachines herkennen ook onbelinkte vermeldingen van je merknaam, en gebruiken die om te bepalen of je een echte entiteit bent en waar je bekend om staat.

Praktisch betekent dat: een vermelding in een vakblad, een noemen in een podcast-shownotitie of een klant die je naam in een LinkedIn-post noemt, doet iets, ook zonder link. Ga daar niet je hele strategie op bouwen, maar stop ook niet met PR omdat er “toch geen link in zit”.

Wat je hieraan kunt doen als je geen groot merk bent

Je hoeft geen landelijke naam te zijn om hiervan te profiteren. Een paar dingen die werken:

• Wees consistent in hoe je jezelf noemt. Een bedrijf dat zich afwisselend “Jansen BV”, “Jansen Installaties” en “Installatiebedrijf Jansen” noemt, bouwt drie halve merken op in plaats van een hele.
• Zorg dat je naam, adres en telefoonnummer overal identiek zijn: op je site, in je Google Bedrijfsprofiel en in branchegidsen.
• Zet echte mensen op je site. Een naam en een gezicht bij een artikel doen meer voor vertrouwen dan een pagina ondertekend met “de redactie”.
• Zet je organisatie in gestructureerde data (Organization-schema) met je logo en je social profielen, zodat Google je merk aan de juiste entiteit kan koppelen.
• Verzamel reviews en reageer erop. Zichtbare beoordelingen sturen klikgedrag direct.

Waar het misgaat

De klassieke fout is merkbekendheid en SEO als twee losse budgetten behandelen. De contentafdeling schrijft artikelen, marketing doet campagnes, en niemand koppelt de twee. Terwijl een campagne die een piek in branded search oplevert, precies het signaal afgeeft waar je organische posities baat bij hebben.

De andere kant van de medaille: bekendheid is geen vervanging voor het werk. Een bekend merk met een trage site vol dunne pagina’s rankt nog steeds slecht op de zoektermen die ertoe doen. Bekendheid versterkt goed SEO-werk, het vervangt het niet. Wil je weten hoe die twee bij jou samenkomen? Bekijk onze aanpak.

Een deeplink is een link die verwijst naar een specifieke onderliggende pagina van een website in plaats van naar de homepage. Een link naar een productpagina, een blogartikel of een dienstenpagina is een deeplink. Een link naar het domein zelf niet.

Waarom deeplinks meer waard zijn

Autoriteit die via een link binnenkomt, komt terecht op de pagina waar de link naartoe wijst. Verwijst iedereen naar je homepage, dan moet die autoriteit via je interne links naar beneden sijpelen, en onderweg verwatert die. Verwijst een link direct naar je dienstenpagina, dan versterk je precies de pagina die moet ranken.

Daarnaast is een deeplink een relevanter signaal. Een link vanuit een artikel over dakisolatie naar jouw pagina over dakisolatie vertelt Google iets over het onderwerp. Diezelfde link naar je homepage vertelt vooral dat je bedrijf bestaat.

Bij een gezond linkprofiel wijst het merendeel van de externe links naar onderliggende pagina’s. Zie je dat vrijwel al je links naar de homepage gaan, dan is dat vaak een teken dat de links uit bedrijvengidsen en vermeldingen komen, niet uit inhoudelijke bronnen.

Deeplinks binnen je eigen site

Het begrip wordt ook gebruikt voor interne links. Een blogartikel dat halverwege doorlinkt naar de bijbehorende dienstenpagina is een interne deeplink, en dat is een van de goedkoopste manieren om je belangrijkste pagina’s te versterken. De meeste sites hebben honderden artikelen die naar niets doorlinken, terwijl daar direct winst ligt.

De term in apps

In app-ontwikkeling betekent deeplink iets anders: een link die de gebruiker niet in de browser opent maar in de app, en dan direct op het juiste scherm. Bestel je via een mail een pakket en klik je op de link, dan opent de app op de trackingpagina en niet op het beginscherm. Dezelfde term, andere context.

Waar het misgaat

Wie linkbuilding uitbesteedt zonder afspraken, krijgt vrijwel altijd homepage-links, omdat die het makkelijkst te plaatsen zijn. Spreek van tevoren af naar welke pagina’s er gelinkt moet worden en met welke ankerteksten. En let op: een deeplink naar een pagina die je later verplaatst zonder redirect, verdwijnt in een 404. Dan heb je betaald voor niets.

Meer over hoe wij dat aanpakken lees je bij linkbuilding uitbesteden.

Een SEO-score is een cijfer dat een tool aan je website of aan een losse pagina geeft, op basis van een checklist met technische en inhoudelijke punten. Denk aan het groene bolletje van Yoast of het rapportcijfer van een online scan. Zo’n score is een hulpmiddel om te zien wat je vergeten bent. Het is geen ranking en Google kent hem niet.

Begrijp eerst wat de score wel en niet zegt

De score meet of je de checklist van de tool hebt afgevinkt: staat het zoekwoord in de titel, is er een meta-omschrijving, hebben afbeeldingen een alt-tekst, is de tekst lang genoeg. Allemaal nuttige zaken, maar geen van alle bepalen ze of je pagina beter is dan die van je concurrent.

Vandaar dat je een pagina met een groen bolletje op plek 30 kunt zien staan, en een pagina met een oranje bolletje op plek 2. Behandel de score dus als een boodschappenlijstje, niet als een rapportcijfer.

Stap 1: haal de blokkades weg

Begin bij wat je onzichtbaar maakt. Controleer in Google Search Console of je pagina’s daadwerkelijk geindexeerd zijn. Kijk of er geen noindex-tag of een blokkade in je robots.txt staat op pagina’s die juist wel gevonden moeten worden. Dit klinkt basaal, maar het komt vaker voor dan je denkt: een site gaat live en de “zoekmachines ontmoedigen”-instelling van de staging-omgeving staat nog aan.

Los daarna kapotte links en foutieve redirects op, en zorg dat elke pagina vanaf de homepage in een paar klikken bereikbaar is.

Stap 2: fix de snelheid en de mobiele weergave

Meet je site in PageSpeed Insights en kijk naar de Core Web Vitals. De grootste winst zit meestal in dezelfde twee dingen: te zware afbeeldingen en te veel scripts. Een hero-afbeelding van 3 MB die als 400 pixels breed getoond wordt, is geen zeldzaamheid. Schaal hem terug, sla hem op als WebP en je LCP zakt vaak in een klap onder de grens.

Test daarna op je telefoon, niet in een browservenster dat je smal sleept. Klikbare knoppen die te dicht op elkaar staan en tekst die je moet inzoomen kosten je bezoekers, en dat kost je posities.

Stap 3: pak je content per pagina aan

Nu pas ga je aan de tekst werken. Geef elke pagina een uniek doelzoekwoord en check of de pagina ook echt beantwoordt wat iemand die dat zoekwoord intypt wil weten. Zoek het zoekwoord op in Google en kijk wat er nu bovenaan staat. Zijn dat vergelijkingspagina’s terwijl jij een productpagina hebt, dan ben je de verkeerde wedstrijd aan het spelen.

Voeg toe wat de concurrentie niet heeft: een prijsindicatie, een echte foto, een rekenvoorbeeld, een antwoord op de vraag die iedereen stelt maar niemand beantwoordt.

Stap 4: leg interne links

Dit is de meest onderschatte stap. Elke pagina die je belangrijk vindt, moet vanuit meerdere andere pagina’s op je site gelinkt worden met tekst die zegt waar hij over gaat. Een link met de tekst “klik hier” vertelt Google niets. Een link met de tekst “SEO-pakketten” wel.

Waar het misgaat

De grootste valkuil is jagen op honderd procent. Mensen herschrijven een prima alinea drie keer omdat de tool om een extra zoekwoord vraagt, en houden een tekst over die stroef leest. De score gaat omhoog, de kwaliteit omlaag. Schrijf voor de lezer en gebruik de tool alleen om te controleren of je niets vergeten bent.

Wil je een onafhankelijke blik op wat er bij jou daadwerkelijk in de weg zit? Vraag een gratis SEO-scan aan, of bekijk de SEO-pakketten als je het werk liever uit handen geeft.

Domeinautoriteit is een score van 1 tot 100 die door SEO-tools wordt berekend om in te schatten hoe sterk het linkprofiel van een domein is. Moz noemt het Domain Authority, Ahrefs noemt het Domain Rating, Semrush spreekt van Authority Score. Het is belangrijk om meteen helder te hebben: dit is geen rankingfactor van Google en Google gebruikt deze getallen niet.

Wat de score wel meet

De score is een schatting op basis van het aantal en de kwaliteit van externe links naar je domein. Hij is logaritmisch: van 20 naar 30 groeien kost aanzienlijk minder moeite dan van 60 naar 70. Een domein met vijf links van sterke nieuwssites kan hoger scoren dan een domein met driehonderd links uit bedrijvengidsen.

Als vergelijkingsinstrument is de score bruikbaar. Wil je weten of je realistisch kunt concurreren op een zoekwoord, dan is het nuttig te zien dat de top vijf allemaal rond de 60 zit terwijl jij op 15 staat. Dat betekent niet dat het onmogelijk is, maar wel dat je het op inhoud en niche moet winnen, niet op autoriteit.

Wat de score niet meet

Hij zegt niets over hoe goed je pagina is, hoe relevant je content is voor de zoekopdracht, of hoe snel je site laadt. Een site met een autoriteit van 70 kan prima op positie 9 staan onder een site met 25, als die laatste een beter antwoord geeft.

Ook is de score te manipuleren. Er zijn partijen die tegen betaling links plaatsen met als enige doel de score op te schroeven. Je kunt een domeinautoriteit van 40 kopen zonder dat er ook maar één extra bezoeker binnenkomt. Dat is precies waarom Google er niet naar kijkt.

Hoe je hem gebruikt

Gebruik hem om linkkansen te prioriteren, niet om je eigen prestaties te meten. Krijg je twee linkaanbiedingen en heeft de een een autoriteit van 45 met echt verkeer en thematische relevantie, en de ander een 55 zonder verkeer op een site die over alles en niets gaat, dan kies je de eerste.

Meet je eigen voortgang aan vertoningen, klikken en posities in Google Search Console. Dat is echte data over echt verkeer. Een stijgende domeinautoriteit met een dalend zoekverkeer betekent dat je de verkeerde dingen aan het doen bent.

Largest Contentful Paint, afgekort LCP, meet hoe lang het duurt voordat het grootste zichtbare element in het scherm van je bezoeker geladen is. Dat is meestal een hero-afbeelding, een videoposter of een groot tekstblok. LCP is een van de drie Core Web Vitals en het beste beschikbare cijfer voor de vraag: hoe snel voelt deze pagina voor een bezoeker?

Wat een goede score is

Google hanteert een LCP onder de 2,5 seconde als goed, tussen 2,5 en 4 seconden als voor verbetering vatbaar, en boven de 4 seconden als slecht. Die score wordt gemeten bij het 75e percentiel van je echte bezoekers, dus niet bij een gemiddelde. Een snelle glasvezelgebruiker compenseert niet voor een trage mobiele verbinding.

Let op het verschil tussen labdata en velddata. PageSpeed Insights toont beide. De labscore is een simulatie op een gesimuleerd apparaat, de velddata komt uit het Chrome User Experience Report en gaat over echte bezoekers. Voor Google telt de velddata, en die vind je ook terug in Google Search Console.

Waar de tijd naartoe gaat

LCP bestaat uit vier stukken: de tijd tot de server het eerste byte stuurt, de vertraging voordat de browser het bepalende element ontdekt, de tijd om dat element te downloaden, en de tijd om het te tekenen. Bij de meeste WordPress-sites zit de klap in de eerste twee.

Een trage server met veel plugins levert een eerste byte van meer dan een seconde op. En de hero-afbeelding wordt vaak pas ontdekt nadat de browser de CSS heeft verwerkt, omdat hij als achtergrondafbeelding via CSS wordt ingeladen in plaats van als gewone afbeelding in de HTML.

Hoe je hem verbetert

Zet je hero-afbeelding als echte afbeelding in de HTML, geef hem fetchpriority=”high” en zet er géén lazy loading op. Lazy loading op het element boven de vouw is de meest gemaakte fout: je vertelt de browser dat hij het belangrijkste element van de pagina mag uitstellen. Serveer de afbeelding in WebP, op het formaat waarop hij getoond wordt, en zet caching aan zodat je server niet per bezoeker de pagina opnieuw opbouwt.

Een concreet voorbeeld: een site met een hero van 1,8 MB in PNG-formaat, ingeladen via CSS en met lazy loading eroverheen, kwam op een LCP van 5,4 seconden. Diezelfde afbeelding als WebP van 140 kB, in de HTML, zonder lazy loading, bracht hem naar 1,9 seconden. Er is geen regel code aan de site veranderd.